هر چیزی که در مورد موتور V8 ۴.۰ لیتری دو توربوشارژ جدید و جذاب تویوتا می‌دونیم!

تویوتا با GR GT جدید خودش، دوباره داره به بازی سوپراسپرت‌های پرچمدار برمی‌گرده، تقریباً به همون شکلی که توی سال ۱۹۶۷ با ۲۰۰۰GT شبیه جگوار E-Type و توی سال ۲۰۱۰ با لکسوس LFA این کار رو انجام داد. فقط این بار، به جای موتورهای ۶ سیلندر خطی یا V10 تنفس طبیعی، داره سراغ موتور V8 ۴.۰ لیتری دو توربوشارژ می‌ره که استاندارد سوپراسپرت‌هاست – البته با تقویت سیستم هیبریدی که امضای تویوتا هست. به ما هشدار داده شده که انتظار داشته باشیم جزئیات طی چند ماه آینده قطره قطره منتشر بشه، اما این همه‌ی چیزیه که تویوتا تا به حال اعتراف کرده، همراه با چیزهایی که تونستیم از عکس‌ها پیدا کنیم یا مشاهده کنیم.

Oversquare، مبتنی بر G20E نیست

بی‌ام‌و و مرسدس اساساً دو تا از موتورهای ۴ سیلندر ۲.۰ لیتری رایج خودشون رو روی یک میل لنگ مشترک جفت می‌کنن تا موتورهای V8 خودشون رو بسازن، اما موتور ۴.۰ لیتری آلومینیومی بلوک تویوتا بر اساس خانواده‌ی موتورهای جدید ۱.۵ تا ۲.۰ لیتری G20E نخواهد بود. در عوض، این موتور از یک پیشرانه گرفته شده که برای لکسوس LC F لغو شده توسعه داده شده بود. ارتفاع عرشه‌ی موتور V8 ۹۰ درجه با کاهش کورس پیستون از ۹۷.۶ میلی‌متر مدل G20E ۲.۰ لیتری به ۸۳.۱ میلی‌متر، پایین آورده شده، که قطر سیلندر رو از ۸۰.۵ به ۸۷.۵ افزایش می‌ده. این طراحی “Oversquare” به توانایی دور بالای بیشتر اشاره داره و استراتژی‌ای رو نشون می‌ده که با موتورهایی مثل McLaren M840T (۹۳.۰ در ۷۳.۵) مشترکه، در حالی که رقبای دیگه سراغ طراحی “Undersquare” می‌رن، از جمله مرسدس (۸۳.۰ در ۹۲.۰) و گروه فولکس‌واگن (۸۴.۵ در ۸۹.۰). همچنین به ما گفته شده که موتور تویوتا از اجزای داخلی فورج کاری شده، از جمله شاتون‌ها، پیستون‌ها و میل لنگ Cross-plane استفاده خواهد کرد.

قدرت و گشتاور

تویوتا ادعا می‌کنه که خروجی کل سیستم هدف‌گذاری شده برای موتور V8 دو توربوشارژ و موتور برقی، ۶۴۱ اسب بخار قدرت و ۶۲۷ پوند فوت گشتاور هست. ما انتظار داریم این ارقام یک تخمین محافظه‌کارانه یا یک تنظیم لکسوسی باشن، چون حداکثر خروجی موتورهای ۴ سیلندر تویوتا توی تنظیم خیابانی حدود ۴۰۰ اسب بخار قدرت و ۴۰۰ پوند فوت گشتاور اعلام شده، و این موتور سیلندرهای دو برابر به اضافه‌ی یک موتور برقی داره.

Hot Vee

همه‌ی شرکت‌های خودرویی جذاب دارن سراغ چیدمان “Hot-vee” می‌رن، جایی که اگزوز توی فضای V شکل موتور خارج می‌شه، مستقیماً وارد توربوشارژرها می‌شه، که هوای ورودی رو تحت فشار قرار می‌دن، و بعدش خنک می‌شه و به داخل موتور جایی که شما منیفولد اگزوز رو توی یک Small Block Chevy V-8 پیدا می‌کنید، لوله‌کشی می‌شه. عکس‌ها نشون می‌دن که هیچ سیم نارنجی رنگی به هیچ کدوم از توربوشارژرها نمی‌ره، بنابراین فرض می‌کنیم این توربوها مثل پورشه Panamera Turbo E-Hybrid برقی نیستن.

انژکتورهای پورت و تزریق مستقیم D-4

عکس‌های برش خورده استفاده از سیستم تزریق D-4 تویوتا رو تأیید می‌کنن، که انژکتورها رو هم داخل محفظه‌ی احتراق و هم توی مسیر ورودی قرار می‌ده، و از هر دو یا هر کدوم برای بهینه‌سازی احتراق تحت شرایط بار و سرعت مختلف موتور استفاده می‌کنه. از این برش‌ها همچنین می‌تونیم نتیجه بگیریم که تویوتا از اختراعات ثبت شده‌ی خودش برای سیستم احتراق پیش محفظه‌ای مثل چیزی که توی موتور Maserati Nettuno و بقیه دیدیم، استفاده نمی‌کنه.

روانکاری کارتل خشک (Dry-Sump Lubrication)

یک ترفند دیگه که به قرار گرفتن این موتور V8 بزرگ و جلب توجه زیر اون کاپوت کم ارتفاع کمک می‌کنه، روانکاری کارتل خشک هست. علاوه بر حذف مخزن روغن از زیر موتور (و همچنین نصب “یک کارتل روغن که نازک‌تر از حد معمول ساخته شده”)، روانکاری کارتل خشک امکان ظرفیت روغن بیشتر رو فراهم می‌کنه و در نتیجه برای استفاده‌ی با عملکرد بالا توی پیست بهتره.

موتور هیبریدی نصب شده روی ترنس‌اکسل

برای رسیدن به تعادل وزن ۴۵/۵۵ جلو/عقب، گیربکس اتوماتیک ۸ سرعته‌ی سیاره‌ای توی عقب نصب شده، و از طریق یک لوله‌ی گشتاور فیبر کربنی به صورت صلب به موتور وصل شده. به جای مبدل گشتاور، یک دستگاه راه‌اندازی کلاچ مرطوب (مثل چیزی که بسیاری از مدل‌های AMG استفاده می‌کنن) وجود داره، که موتور برقی سیستم هیبریدی درست پشت اون، و جلوی دنده‌های گیربکس قرار داره. هنوز خبری از شیمی یا ظرفیت باتری نیست.

لینک منبع