یه مطالعه جدید نشون میده کاهش وزن برای معکوس کردن پیشدیابت ضروری نیست

برای آدمایی که سطح قند خونشون به طور غیرعادی بالاست، کاهش وزن اغلب به عنوان رویکرد اصلی برای جلوگیری از تبدیل شدن به دیابت تمامعیار پیشنهاد میشه. یه مطالعه جدید با ارزیابی کارایی روشهای دیگه برای برگردوندن سطح قند خون به محدوده امنتر، این رویکرد رو به چالش میکشه. تیم بینالمللی محققان پشت این مطالعه
برای آدمایی که سطح قند خونشون به طور غیرعادی بالاست، کاهش وزن اغلب به عنوان رویکرد اصلی برای جلوگیری از تبدیل شدن به دیابت تمامعیار پیشنهاد میشه.
یه مطالعه جدید با ارزیابی کارایی روشهای دیگه برای برگردوندن سطح قند خون به محدوده امنتر، این رویکرد رو به چالش میکشه.
تیم بینالمللی محققان پشت این مطالعه فهمیدن که میشه خطر دیابت نوع ۲ رو تا ۷۱ درصد با دنبال کردن دستورالعملهای رژیم غذایی و ورزش کاهش داد، حتی اگه شرکتکنندهها وزن کم یا اصلاً وزنی از دست نداده باشن.
با اینکه این یافتهها اهمیت کاهش وزن تو کاهش خطر دیابت رو رد نمیکنن، ولی میتونن باعث بشن یه بازنگری تو این بشه که تو استراتژیهای درمان پیشدیابت، کدوم نتایج رو باید در اولویت قرار داد.
آندریاس بیرکنفلد، متخصص دیابت از دانشگاه توبینگن آلمان، میگه: «برگردوندن سطح قند خون ناشتا به حالت عادی، مهمترین هدف تو پیشگیری از دیابت نوع ۲ هست و نه لزوماً عددی که ترازو نشون میده.»
این مطالعه شامل ۱۱۰۵ نفر مبتلا به پیشدیابت بود که بهشون توصیه شد یه برنامه ۱۲ ماهه رو برای بهبود رژیم غذایی و روتینهای ورزشیشون برای کاهش وزن دنبال کنن. از ۲۳۴ نفری که تا آخر سال وزن کم نکرده بودن، ۵۱ نفر هنوز معیارهای قند خون برای بهبودی پیشدیابت رو داشتن.
نمودار تحقیقات دیابت
اونایی که به بهبودی پیشدیابت رسیده بودن (R)، حتی بدون کاهش وزن، کمتر احتمال داشت به دیابت نوع ۲ مبتلا بشن در مقایسه با اونایی که نرسیده بودن (NR).
پیگیری شرکتکنندهها تا ۱۰ سال ادامه داشت. اونایی که تو گروه ۵۱ نفره بودن، حدود ۷۱ درصد کمتر احتمال داشت به دیابت نوع ۲ مبتلا بشن، در مقایسه با ۱۸۳ نفر دیگه.
این نتیجه شبیه به کاهش ۷۳ درصدی خطریه که تو شرکتکنندههایی که وزن کم کرده بودن و بعد از یه سال به بهبودی پیشدیابت رسیده بودن، در مقایسه با اونایی که وزن کم کرده بودن ولی بهبودی ندیده بودن، مشاهده شد.
یه تحلیل بیشتر روی زیرمجموعهای از داوطلبها نشون داد که محل ذخیره چربی تو بدن یه عامل مهمه. گروهی که سطح قند خونشون بدون کاهش وزن به حالت عادی برگشته بود، درصد کمتری چربی احشایی (اطراف اندامها) داشتن در مقایسه با اونایی که سطح قند خونشون بالا مونده بود.
این چیزی رو که ما در مورد رابطه بین چربی احشایی و مقاومت به انسولین میدونیم، منعکس میکنه.
بیرکنفیلد میگه: «ورزش و یه رژیم غذایی متعادل تأثیر مثبتی روی سطح قند خون دارن، صرف نظر از اینکه وزن کم بشه یا نه. کاهش وزن همچنان مفیده، ولی دادههای ما نشون میده که برای محافظت در برابر دیابت ضروری نیست.»
محققها میخوان ببینن که دستورالعملهای درمان پیشدیابت تمرکز کمتری روی پیگیری توده بدنی بذارن، چون این کار ریسک دلسرد کردن اونایی رو که در معرض خطر دیابت هستن و تو کاهش وزن ناموفقن، به همراه داره.
راینر جومپرتز-فون شوارتزنبرگ، از دانشگاه توبینگن، میگه: «در آینده، دستورالعملهای پیشگیری و درمان دیابت نوع ۲ نباید فقط وزن رو در نظر بگیرن، بلکه بالاتر از همه، باید کنترل قند خون و الگوهای توزیع چربی رو هم در نظر بگیرن.»
برچسب ها :
ناموجود- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰